سرود کوهستان

کوه نوشته ها

یک توضیح
ساعت ۱۱:٤٦ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٤ اسفند ۱۳۸٢  کلمات کلیدی: کوه نوردی( دیدگاه)

 

آشنای ناشناس! سرود کوهستان تا امروز به نکات بسیار جالب توجه و مهمی اشاره کرده است که خود سرآغاز مباحث فراوان دیگری هستند.ایرادات و انتقادات مطرح از سوی ایشان که بانام یک خواننده در بخش پیامها ی دیگران درج می شوند را حتما بخوانید و در مباحث شرکت کنید. نیت همه ما ارتقاء دانایی و توانایی همدیگر است.اما در همین مباحث هم نکات بسیاری از جایگاه پاسخ قابل طرح می باشند؛ که براساس تجربیات پیشین از پاسخ مستقیم به آنها معذور خواهم بود، مگر سوالات مستقیم و جدیدی .

۱) پیشنهاد درج مجدد مقالات منتشر شده را به صورت گلچین عملی خواهم کرد.

۲) امیدوارم تاکید بر رعایت اصول نقد نویسی در عمل از سوی همه رعایت شود.نقد خود نوعی داوری است. بهره گرفتن از جملات کلیدی در نقد تکنیک پذیرفته شده ای است. اما جملات!! نه جمله ای منقطع و مجرد از روح کلی نظرات نویسنده و...

۳) پاسخ برخی از سوالات مطرح از سوی این عزیز به شرح زیر به نظرم رسید:

-- گوینده جمله مورد نظر را نمی شناسم! ازهرکس باشد بسیار جمله ضعیفی به لحاظ منطق و خرد بشری است. به این امر ایمان دارم. کل زندگی گام زدن در حاشیه خطر است. وجود و عدم یا آسایش و اضطراب و... همه و همه در کنار یکدیگر معنا می یابند...

-- کاربری بلاگ کاملا مشخص است. تکرار مکررات کم فایده می نماید. نه در اینجا که در هرمکان و زمان و بیان دیگری. بویژه در سرود کوهستان که بسیار کم توان است.

-- با این دیدگاه که بلاگ با مطبوعات قیاس شود مخالفم! معتقدم هیچ مبنای علمی در ارائه این سخن نمی توان یافت.

-- احساس بخشی از وجود منطقی ترین حرکت های بشری است. چراکه وجود آدمی واجد توامان احساس و منطق است.

-- جمله مورد نظر دوستمان از سطر آخر نوشته ۱۶ بهمن باادعای مورد استنادشان از جملات ونظرات بنده (ما حرمت کوهنوردی...) به هیچ عنوان ربط منطقی ندارد.و بنده دوباره بر ماده ۲ همین نوشته تاکید دارم. تابعد...