سرود کوهستان

کوه نوشته ها

اوراز چیزی از پهلوانی کم ندارد!
ساعت ٢:۳۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٠ فروردین ۱۳۸۳  کلمات کلیدی: محمد اوراز ، گاشربروم-1

اوراز، کم از پهلوانی ندارد!          

سی امین روزاردیبهشت سال هفتاد و هفت خورشیدی، چهار نفر از اعضای تیم ملی هیمالیانوردی کشورفریاد زنده بادایران را بامقدمه نام اباعبدا...الحسین(ع)برفراز بلندترین نقطه جهان خاکی موسیقی متن رقص زیبای پرچم مقدس کشورمان کردند. ارتفاعی که هیچ دوربین عکاسی یا تصویر برداری متعلق به خبرگزاری ها و شبکه های تلویزیونی یا هیچ خبرنگاری به نمایندگی از آنها حضور ندارد.بلندایی که بسیار دست نیافتنی تراز هر حرکت ورزشی دیگر است. جایی  که برای گام گذاشتن بر آن یعنی نقطه پیروزی نه چند آنیه و ثانیه، نه 90 یا۱20دقیقه،بلکه به سه ماه فعالیت مداوم بسیار سنگین بدنی و فکری نیاز است.زمانی بسیار فرسایشی و طاقت فرسا. آنجا نه پزشک و نه روانشناس نه مربی بدنسازی و نه مربیان تکنیک و تاکتیک و نه سرمربی یا سرپرستان تیم و کاروان و باشگاه و... هیچ احدی حضورندارد؛خودت هستی و کوله بارت ! تنها و یک تنه، نه برایت هورا می کشندونه کسی برایت سوت ودست می زند ونه فردی ماشاا... می گوید.آنجا نه برق فلاش های متعدد عکاسان چشمانت را خیره می کند و نه میکروفون های متزلزل خبرنگاران نفست را تنگ!!

بلندایی که در آن نه می توان سراغ از داوری گرفت و نه سراغ از ناظر یا مسئولی؛جایی که بی هیچ تماشاگر و تشویقی باید فرایض- بخوانید وظیفه ات- را به انجام رسانی.نقطه ای که حتی مسئولیت برگزاری مراسم رسمی پایان صعود هم برعهده خودت است! خودت سرود ملی را میخوانی وخودت پرچم را برافراشته می کنی و...

به امیدجبران همه این تنها ماندن ها در آغوش مام میهن انرژی می گیری،گام برمی داری و نام سرزمینت را در سراسر کره خاک بلندآوازه می کنی!تنهای تنها.

و همه این مراحل را پهلوان محمد اوراز و دیگر قهرمانان کوهنورد برای فتح قلل هیمالیا و بام جهان اِورست، نه یک بار بل از سال ۱376تا امروزمکرر درسکوت و غربتی سنگین پشت سر گذاشتند تا سرانجام راه صعودی دیگر را پیش گرفت، قله ای بسیار دور که خیلی زود لیاقت صعودش را کسب کرد؛ اینبار نیز تنها! آری تنها.

پهلوان محمداوراز نه تنها چیزی از پهلوانی کم ندارد، بلکه بسیار بیش از هر قهرمان ورزشی امروزی پیش تراست. او نیز دعوت کشورهای بیگانه را قبول نکرد. وی نیز فریاد"یاعلی، ایران وطنم" را شعار همیشگی خودکرده بود و... اماهم پهلوان محمداوراز و هم دیگرقهرمانان می باید مطیع تصمیمات درست و نادرست همه مردان فدراسیون باشند!آنها نمی دانستند و نمی دانند حتی اگر بسیار بیش از اینهاهم فعالیت کنندتا زمانی که فیلمها و عکسها و حتی یادداشت های خصوصی و خاطرات شخصی ایشان رفع توقیف نشوند!1 و یا ابزار کسب درآمد نباشند!! هرگز توده های مردم و حتی  نخبگان ورزشی و رسانه ای  نه تنها محمد اوراز را پهلوان خطاب نخواهندکرد،بلکه انتشار اطلاعات ناقص،پر از اشتباه و تصاویر ناشیانه تدوین شده و سراسراهانت بار2،حیثیتش را مورد هجمه قرار خواهند داد؛همانگونه که این هجمه بسیار پیش ازاین جریان یافته بود. چه بخواهند و چه نخواهند،چه تاریخ را تحریف کنند و چه نکنند،چه نام پهلوان را درست تلفظ کنند و چه نه، بدانند و آگاه باشند که " پهلوانان هرگز نمی میرند"!!

آری پهلوان محمداوراز همه فتوحات و قهرمانی های خود را به نام ایران و برای ایران سربلند کسب کرد،اما نه او می دانست و نه من- که شرم دارم بگویم رسانه و کارکردآن را می شناسم- ندانستیم که چرا با کوهنوردان اینگونه رفتار می شود؟!

اگر کوهنوردی،ورزش نیست چرا به ما نمی گویند!؟ اگر فریاد یاعلی و یاحسین و یاابوالفضل کوهنوردان با فریادهای ورزشکاران دیگرتفاوت دارد چرا تا امروز به ما نگفته اند؟! اگر پرچمی را که کوهنوردان برفرازقلل جهان برافراشته اند، پرچم ایران نبوده به ماهم بگویید! بخداوندی خداسوگند رادمردان هیمالیانورد،ایرانی،مسلمان، ورزشکار و فرزندهمین آب و خاک هستند، همچون سایر ورزشکاران عزیز و پهلوانان نامدار این سرزمین . تنها فرق پهلوانان کوهنوردغربت،تنهایی،مظلومیت و سکوت آنهاست؛ سکوتی سنگین که به عشق زمزمه نام ایران برفراز قلل جهان، بدان تن داده و شاید بدهند.سکوتی که تنها با فریاد پهلوان محمداوراز برسرتوده های عظیم بهمن درراه قله گاشربروم-۱ و به قیمت جان عزیزش شکست3؛ و شاید براین باورنه چندان درست و قدیمی که کوهنوردان را اهل کتاب و مطالعه می پندارند،درتجلیل ازآنها دیوان حافظ اهدامی کنند4 و حسرت ماشین و خانه و پول  و استخدام را بردلشان می گذارند!!!! یا شایدهم کوتاهی اصلی متوجه خود کوهنوردان است یا نام قللی که آنها را صعود می کنند یا نام کشورهایی که به سفر می روند؛یا نام روستاها و شهرهایی که از آنجا می آیند و یا تقصیرنام و فامیل ثقیل آنهاست که تلفظ آن برای  مردان رسانه ای و مقامات نامانوس است و از همین روی هیچ وقت حتی زمانی که یکی از نادرترین و بزرگترین حرکتهای امداد و نجات را در ناباوری تمام به انجام رسانند هم بحساب نیامدند5! شایدبه این دلیل که دیگر امداد و نجات در هر حادثه ی غیرمترقبه از بلایای طبیعی گرفته تا سقوط هواپیما وظیفه سازمانی کوهنوردان است!البته با رویکرد افزایش آمارها یا حفظ  و کسب موقعیت .6

شاید اگرفدراسیون ما باتمام مردانش همچون ورزشکاران آن استحاله نمی شدند و یا مدیریت حاکم برآن علم گرا و قانون باور بود،خیلی پیشتر (محمدِاوراز) های این سرزمین نگاه معقول ومنطقی مسئولان را تجربه و درک می کردند. یا...

راستی چه فرقی میان پهلوان حسین رضازاده و پهلوان محمد اوراز سراغ دارید؟ چرا پهلوان محمد اوراز که درسال77 برای نخستین بار در قالب یک تیم مستقل اسلامی موفق به فتح اِورست شد و نام ایران را در این رشته ورزشی،جهانی کرد تا سال 82 هرگز امکان استخدام نیافت؟هرچند خود قبل از قهرمانی دانش آموخته کارشناسی تربیتِ بدنی بود و دراین فاصله هرسال قله ای 8000 متری را در هیمالیا فتح کرده بود. چرا پهلوان ما هرگز صاحب خانه و ماشین نشد؟! آیا وی نمی توانست کارمند یا سهام دارشرکتهای وابسته به فدراسیون کوهنوردی شود7؟ البته من شخصا"بردستان مسئولان فدراسیون  وزنه برداری و سازمان ورزش کشوربوسه می زنم که حداقل عقلشان به چشمشان است و با دیدن تصاویِر موفقیت های یل نامداروزنه برداری- هرچند به اجبار- احترام  وی را بجای آورده و از وی تجلیل می کنند؛اما تا امروز نه تنها به توصیه ها و خواست صریح ارشدترین مقام کشور و رهبرمعظم انقلاب که در دیدار بافاتحان اِورست خطاب به سازمان تربیت بدنی و رسانه ها ایراد فرمودند8ازسوی ارگانهای یادشده قدمی هرچند کوچک برداشته نشده، بلکه کاملا برعکس در این سالها شاهـد رفتارهای غیرقابل توجیه نسبت به کوهنوردان قهرمان بویژه پهلوان محمداوراز هستیم .شایداینگونه صریح گلایه کردن از مسئولان و رسانه های گروهی و اصرار بر انتشار آن توسط همین دوستان کمی زیاده خواهی تلقی شود؛ اما هرچه بوده و باشد، محمد اوراز یکی ازبی بدیل ترین پهلوانان ایران سربلنداست. چه بخواهیم  و چه نخواهیم!

   چه رسانه ها درست عمل کنند و چه نادرست؛ چه امروزمردم باورکنندیا باور نکنند،چه فدراسیـون کوهنوردی در حفظ تاریخ بکوشد یا در تحریف آن و چه مسئولان کشور این موضوع را درک کنند و یا ازدرک آن عاجزبمانند، پهلوان محمداوراز در زمان حمل پرچم سه رنگ ومقدس ایران سربلند و برای برا فراشتن آن  برفراز یکی دیگر از قلل رفیع جهان، جان خود را به جان آفرین تسلیم کرد؛ برای ایران ، بانام ایران  و به یاد ایران.

 

*                                                                                                        فرشید- فاریابی

 

   پی نوشت ها:

 

 

۱- اشاره به جمع آوری تمام نگاتیوها ودفاترخاطرات اعضاء تیمهای هیمالیانوردی توسط رییس فدراسیون.

 

2- اشاره به برنامه  به اصطلاح مستند ازصعود تاصعود، تهیه شده به سفارش رییس فدراسیون که از شبکه سه سیما پخش شد.

 

3- اشاره به فریاد مکررپهلوان محمداوراز درجریان برنامه گاشربروم-1 که از او نقل میکنند.( آهای بهمن ها بیایید...)

 

4- اشاره به اهداء دیوان  حافظ  درسال77 13 به فاتحان اِورست و اهداء خودروی خارجی  به فوتبالیست  های ناکام  ازرسیدن به جام جهانی.

 

5- اشاره به امداد و نجات مصدومان گاشربروم-1 که طی سالهای اخیرپدیده ای بی نظیر و در جریان هیمالیا نوردی کم نظیر می باشد.

 

6- اشاره به حضور کوهنوردان درحوادث زلزله های رودبار، زنجان،اردبیل یا سیل گلستان یا سقوط هواپیما درارتفاعات  خراسان ، شمال ، کرمان، ایلام و..

 

7- اشاره به گسترش شرکت کسـا درپی درخواست پهلوان محمداوراز، ازمقام معظم رهبری در خصوص اهداء دیواره مصنوعی سنگنوردی به شهرهایی که قهرمانان ازآنجا  انتخاب واعزام شده بودندواشک تمساحی که مسئولان فدراسیون درخصوص اشتغال محمد اوراز می ریزند!!

 

 ۸- اشاره به فرمایشات مقام معظم رهبری در دیداربافاتحان قله اورست خطاب به سازمان تربیت بدنی.(گاهنامه فدراسیون کوهنوردی/ شماره3/سال2/ مهر79  صفحات 3  و ۹)