سرود کوهستان

کوه نوشته ها

سازمان تربیت بدنی و گاشربروم-1
ساعت ٥:٠٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳٠ اردیبهشت ۱۳۸۳  کلمات کلیدی: گاشربروم-1

 

سازمان تربیت بدنی و گاشربروم-1

 

نگاهی به عملکرد سازمان تربیت بدنی در قبال حادثه ی سقوط کوهنوردان تیم ملی

 

 

این مطالب را بعد از مصاحبه ی آقای مهرعلیزاده در نخستین روز های سال جدید و تاکید بر پاسخگو بودن خود و تمام ارکان و اجزای سازمانی که در راس آن قرار دارد تهیه کردم. مهرعلیزاده در گفتگو ی خود خبر از تشکیل ستاد پاسخگویی داد.( مصاحبه ی اختصاصی مهرعلیزاده با ایپنا در سالروز تشکیل این خبرگزاری).

    من نمی توانم در خصوص مواجهه ی سازمان تربیت بدنی با کوهنوردی کشور مطالبی را بیان کنم؛ چرا که در مورد این مباحث اطلاعات قابل استنادی در دست نیست. اما میتوان حداقل به عنوان تلنگری کوچک، به جو موجود در جامعه ی کوهنوردی اشاره ای کرد. کوهنوردان در عمق مطالب این حوزه معتقدند که نگاه سازمان تربیت بدنی به این ورزش تبعیضی و تحدیدی است و بسیاری هم براین باور هستند که درنگرش سازمان تربیت بدنی کوهنوردی ورزش محسوب نمی شود! اما سازمان ورزش ناخواسته این بختک را میراث دار است . نه می تواند طردش کند و نه می خواهد که نگاهش بدارد. حجت این ادعاها مروری کوتاه بر مواجهه ی سازمان تربیت بدنی با افتخارات صعود های بلند و هیمالیانوردی از سال 76 تا امروز و اوج آن رفتار با فاتحان اورست.( ن.ک به مقاله ی شرمندگی کفایت نمی کند/ هفته نامه کیهان ورزشی/ 22/9/82/ص 49) . از مقدمه و حاشیه که بگذریم متن اصلی جای بحث دارد، چراکه سعی دارم آنچه تقدیم می شود مستند باشد و نه گمانه ای از فضای شفاهی موجود در میان گپ های کوهنوردان.

     خبر وقوع حادثه در26/5/82 به اطلاع فدراسیون کوهنوردی در تهران رسید اما حداقل برای 8 روز از انتشار عام آن جلوگیری شد و براساس اظهارات صادق آقاجانی یکی از کارها که فورا" بدان مبادرت شد مطلع کردن مقامات سازمان تربیت بدنی از جمله مهرعلیزاده در دو نوبت بود.                                                                                    

    جالب است که در نخستین واکنش علنی و عام آنهم حداقل با ده روز تاخیر از سوی سازمان تربیت بدنی، مهرعلیزاده در مقابل دوربین گفتگوی ویژه ی خبری شبکه دو  که پس از کسب عنوان برترین سازمان اجرایی در هفته دولت سال 82 به استودیو خبر دعوت شده بود،در مقابل آخرین سوال مازیار ناظمی دستپاچه اطلاعات کاملا کذب ارائه کرد !! و تا امروز در مقابل انتقادات صریح مطبوعات ( سربلند در اغما/ شرق10/6/82 ص 23 یا اوراز،سربلند.../کیهان ورزشی/ مورخ 29/6/82 ص 44 یا جایگاه واقعی قهرمان/ کیهان ورزشی 15/6/82  یا معنای سکوت/ شرق  25/6/82 ص 23 و ...) ساکت بودن را مناسب تشخیص داده اند.

    جامعه ی ورزشی کشور بویژه کوهنوردان اندک اندک این خبط رییس را فراموش می کردند که فاجعه ی مراسم تجلیل از قهرمان برتر رخ نمود . همین اشتباه مهرعلیزاده در بزرگترین مراسم ورزشی کشور و روخوانی اشتباه نام محمد اوراز آن هم برای دو نوبت متوالی که تذکر مجری برنامه( خیابانی)را هم در پی داشت بغض کوهنوردان و مطبوعات را ترکاند و آه از نهاد هر آگاهی برآورد. دو جریده ی معتبر کشور همشهری و شرق در ویژه نامه های نوروزی خود که اسفند ماه 82 با اندک فاصله ای از بر گزاری مراسم یاد شده منتشر شدند، به صراحت مهرعلیزاده را متهم به بی تفاوتی در خصوص این حادثه و پهلوان محمد اوراز کردند.

     همشهری در صفحه ی 77 ویژه نامه ی خود در مقاله ی باعنوان «حریم امن رئیس» با اشاره به حادثه ی گاشربروم-1 می نویسد:« کنایه آمیز اینکه مهرعلیزاده در مراسم اهدای جوایز قهرمان سال، نام « اوراز» را « اوزار» خواند. آیا این اشتباه لپی نشانگر میزان عدم توجه او به این پرونده نبود؟ »

محمد نوری فرد ورزشی نویس روزنامه ی شرق نیز با ارائه ی گزارشی جامع و تحلیلی در صفحه ی 58 از حادثه ی گاشربروم-1 ضمن اشاره به مطالب منتشر شده در بلاگ های کوهنوردی به صراحت خواست برخی کارشناسان را مبنی بر استعفا و برکناری مهرعلیزاده تنها به خاطر همین پرونده و نوع مواجهه ی رئیس و سازمان ورزش کشور با آن منتشر کرد. این مطالب تنها نمونه ای از اعتراضات مستقیمی از این دست می باشد که تا امروز بی پاسخ ماندند.

    مجلس ششم اگر هم بخواهد در این ایام کاری برای پیگیری تذکری که به دولت و سازمان تربیت بدنی داد( 9/6/82 رادیو مجلس) نمی تواند آغاز کند که به انجام رساند، هرچند فراکسیون کُرد مجلس ششم بارها ادعای تشکیل کمیته ی تحقیق در این خصوص را مطرح کرد( ایسناو مطبوعات مورخ 19/7/82 و پایگاه اطلاع رسانی مجلس 13/7/82 ) اینک دیگر تهدیدی برای مهرعلیزاده و سازمان تحت ریاستش محسوب نمی شود. تکلیف کمیته ی تحقیق سازمان تربیت بدنی هم مشخص است. باگذشت بیش از 9 ماه از تشکیل آن که معاون حقوقی و پارلمانی مهرعلیزاده از آن خبر داد تا امروز بغیر از خبر تشکیل کمیته،سردار درخشان تنها به دو سوال ایران ورزشی مورخ 19/10/82 پاسخی نه چندان قانع کننده داد؛ و دیگر هیچ.

    ما کمتر از چهار ماه با  اولین سالروز حادثه ی تلخ سقوط کوهنوردان تیم ملی و از دست دادن نامدارترین چهره ی ورزش سالهای اخیر کشور آنهم به قضاوت درخشش مدال های طلای جهانی و کارنامه ی پر بارش، فاصله داریم و در این مدت کوتاه باقی مانده تنها امید جامعه ی کوهنوردی اعاده ی حیثیت پهلوان سربلند کشور و این چهره ی متواضع و بی هیاهو می باشد.

عذرخواهی رسمی سازمان تربیت بدنی وشخص ریاست این سازمان به خاطر دو اشتباه بزرگ پیش گفته ،انتشار گزارش رسمی کمیته ی تحقیق،  پیگیری نتایج کمیته ی تحقیق ، پیگیری تذکر آیین نامه ای مجلس ششم توسط منتخبان مردم در مجلس هفتم، انتشار مجموعه تمبر های یادمان هیمالیانوردی ایران و فتح بام جهان اورست به یاد محمد اوراز، اصلاح نگرش سازمان تربیت بدنی نسبت به کوهنوردی و .... حداقل کاری است که برای پهلوان می توان انجام داد.

امیدوارم عنوان دادن پاسخگویی به سال 83 و نیز تاکیدی که آقای مهرعلیزاده در پاسخگو بودن خود و سازمان تحت هدایتش دارد حداقل صدها سطر یادداشت مطبوعات رسمی و پر شمارگان کشور را پاسخی مناسب و درخور داشته و افکار عمومی را قانع کند.

 

 

   فرشید – فاریابی

29/02/1383

 

 

تلفن: 04518819097 یا 0212168175

www.kouhestan.persianblog.ir

farshid_faryabi@yahoo.com