سرود کوهستان

کوه نوشته ها

جیرانیم ، مارالیم هاردا قالدین گلمدین؟!
ساعت ٩:٤٩ ‎ق.ظ روز شنبه ٢۳ خرداد ۱۳۸۳  کلمات کلیدی: محمد اوراز

سرود کوهستان :این مطلب هم مطلبی است که در روز انتشار خبر مرگ محمد اوراز در روزنامه ی اعتماد چاپ شد. این مطلب هم مانند بسیاری از مطالب دیگر آن ایام از ضعف اطلاعات موثق رنج می برد.اما چون یادداشتی درمورد محمد است، آن را اینجا آوردم.

 

منبع:http://www.etemaad.com/aspClinets/start.asp

 

جیرانیم‌ مارالیم‌ هاردا قالدین‌ گلمه‌دین‌؟!

مـحمــد اوراز! چشمـانـت‌ را بـاز کن‌. هنوز قله‌های‌ بسیاری‌ مانده‌اند کــه‌ تـو فتـح‌ نکـرده‌یـی‌. بـرخیـز و از مرتفع‌ترین‌ قله‌های‌ جهان‌ یک‌ مشت‌ برف‌ بخور. بچه‌های‌ نقده‌ منتظر تو هستند.
مـنتظــرنــد کــه‌ شـعــر «جـیــرانیـم‌، مـارالیـم‌، هـاردا قـالـدیـن‌ گلمـه‌دین‌» (آهوی‌ من‌، مارال‌ من‌، کجا ماندی‌ و نـیــامــدی‌) را بـخــوانـنــد... اوراز چشمانت‌ را باز کن‌، قله‌ها منتظر تو هستند.
محمد اوراز کوهنورد برجسته‌ اهل‌ نـقـده‌ کـه‌ در سـال‌هـای‌ ۸۰ و ۸۱ بـه‌ عـنـوان‌ مـرد بـرتـر کـوهنـوردی‌ ایـران‌ شناخته‌ شد، بعد از بیست‌ روز بستری‌ در حالت‌ اغما، دیروز به‌ جهانی‌ دیگر صعود کرد.
قهرمان‌ ۳۳ ساله‌یی‌ که‌ آرزو داشت‌ به‌ ۱۴ قله‌ بالای‌ ۸ هزارمتری‌ دنیا صعود کند، در حادثه‌ ریزش‌ بهمن‌ در صعود اخیر تیم‌ ملی‌ کوهنوردی‌ کشورمان‌ به‌ قـلــــه‌ ۸۰۶۸ مــتـــری‌ گـــاشـــربـــروم‌ (یازدهمین‌ قله‌ مرتفع‌ دنیا) در حالی‌ که‌ فـقـط‌ ۱۵۰ متر تا فتح‌ این‌ قله‌ فاصله‌ داشــت‌ بــا یــک‌ سقـوط‌ ۶۰۰متـری‌ مـصــدوم‌ و بــه‌ بـیـمــارسـتــان‌ شفـای‌ اسلام‌آباد پاکستان‌ منتقل‌ شده‌ بود.
اوراز بــــه‌ عــنــــوان‌ کـــارشـنـــاس‌ تــربـیـت‌ بـدنـی‌ و بـا ۱۵ سـال‌ سـابقـه‌ کوهنوردی‌ فاتح‌ ۵ قله‌ مرتفع‌ (بالای‌ ۸ هزار متری‌) شده‌ بود.
او فاتح‌ اورست‌ نیز بود. جنازه‌ دارنده‌ مدال‌های‌ طلا و نقره‌ جهان‌ و رکـورددار کـوهنـوردی‌ جهـان‌ به‌ دلیل‌ فتح‌ ۴ قله‌ بالای‌ ۸۰۰۰ متر بدون‌ اکـسیــژن‌ در اسـرع‌ وقـت‌ بـه‌ ایـران‌ برمی‌گردد.
مردی‌ که‌ در طول‌ ۲۱روز بیهوشی‌ مطلق‌، با چشمانی‌ باز به‌ اغما رفته‌ بود، مـی‌دانسـت‌ کـه‌ کـوهنـوردان‌ ایـرانـی‌ هرگز بدون‌ فتح‌ قله‌ باز نمی‌گردند.
«چـشمـانـت‌ را ببند محمد! برای‌ همیشه‌ چشمانت‌ را ببند.کـوه‌هـا منتظـر تو نیستند.کوه‌ها بی‌رحمند محمد! کوه‌ها را فراموش‌ کن‌ اوراز اما با رویای‌ قله‌ها بمیر، وقتی‌ قله‌ها را فتح‌ می‌کنی‌ انگاری‌ که‌ خودت‌ را فتح‌ کرده‌یی‌»و حـــالا صــدای‌ شـیــون‌ مــادری‌ مـی‌آیـد:«جیـرانیـم‌، مـارالیـم‌، هـاردا قـالـدیـن‌ گلمـه‌دیـن‌. قـاش‌ قـارالدی‌ گلمه‌دین‌...»
(آهوی‌ من‌، مارال‌ من‌، کجا ماندی‌ کــــه‌ نـیـــامـــدی‌، افـــق‌ سـیـــاه‌ شـــد و نیامدی‌...)
ابراهیم‌ تورک‌اوغلان‌