هزینه ی سنگین نوآوری در هیمالیا را سه جوان کوهنورد ایرانی با جانشان پرداختند

مسیر ایرانیان بر روی گردنه ی جنوب غربی قله ی برودپیک از ویژگی فنی و دشواری خاصی برخوردار است به شکلی که  به گزارش سایت BMCبرای عبور از آن نو آوری فنی و جسارت بالایی اعمال شده است.

در گزارش سایت تخصصی BMCدر باره ی این صعود آمده :سه کوهنوردجوان ایرانی در راه عبور از مسیر جدید گـُرده ی سنگی و یخی مسیر را کاملن از روی آن پشت سر گذاشتند، یک پله ی سنگی سست و ناپایدار به ارتفاع 30 متر و شیب یخی 75 درجه را صعود کردند و در این صعود  1600 متر طناب ثابت نصب کردند. آنها برای رسیدن به قله مجبور به شب مانی در ارتفاع بالای 7000شدند که به جرات میتوان ادعا کرد شگفتی کار این جوانان در صعود به برودپیک بود. کوهنوردان ایرانی در سه ارتفاع 7350، 7450 و نزدیک 8000 متر شب را به روز رساندند.

سایت باشگاه کوهنوردی آرش آخرین تماس از سوی آیدین بزرگی با تهران را شامگاه شنبه 29 تیر اعلام کرد، در حالی که او امکان تماس با سرپرست صعود و کمپ اصلی را نداشت و بین تیم های جستجو در محل نیز ارتباط رادیویی برقرار نبود. بر اساس رهگیری این تماس و به دست آوردن  GPS تلفن ماهواره ای مشخص شد که تیم گردنه مابین قله اصلی و فرعی را با گردنه اصلی بین کمپ سوم و قله فرعی اشتباه گرفته و خود را در موقعیت خطرناکی قرار داده است.

در صبح روز یکشنبه 30 تیر توماس لامله( Thomas Lammle )کوه نورد و راهنمای معروف آلمانی توسط هلی کوپتر در کمپ اصلی برودپیک پیاده شدکه خود را به تیم های جستجو در ارتفاعات بالا برساند. او موفق شد در چند پرواز تا حد ممکن از منطقه حادثه عکاسی کند.

براساس انتشار دیدگاه برخی هیمالیانوردان باتجربه ی  ایرانی این تیم پیش از ترک ایران تلاش کرده بود تا مشخصات دقیق و فنی مسیر بازگشت را به دست آورد که این امر ممکن نشد. نکته ای که می توانست در صورت جدی گرفته شدن از بروز این حادثه پیشگیری کند.

با احتساب روز های صعود به قله کوهنوردان جوان ایرانی 9 شبانه روز در ارتفاع بالای 7000(منطقه ی مرگ) فعالیت کردند، امری بسیار شگفت و طاقت فرسا.

گزارش راحل عدنان بلاگر پاکستانی که در Explorersweb منتشر شده حکایت دارد آیدین بزرگی در تماس روز پنج شنبه با سرپرست تیم از وخیم بودن شرایط، پاره شدن چادرو اتمام آذوقه و آب همراه خبر داده است.این موضوع با توجه به سه شب مانی کوهنوردان پس از ترک آخرین کمپ خود ثابت می کند که آنها هیچ تدارک مناسبی نمی توانستند برای حتی روز صعود با خود داشته باشند.

به استناد اخبار منتشر شده از آخرین تماس،آیدین بزرگی در ساعت 19:30 روز شنبه به وقت تهران در ارتفاعات بالای کمپ 3  تنها، سرگردان و با آسیب جدی سرمازدگی و نیزعدم تشخیص موقعیت  مواجه بود که درخواست کمک فوری داشت.
علاوه بر دو باربرارتفاع ( افراد محلی که به کوهنوردان در صعود کمک میکنند) کوهنوردانی که در منطقه بودند در روز های گذشته و صبح امروز یک شنبه 30 تیرماه، خود را برای  جستجو و نجات احتمالی به گردنه ی برودپیک، کمپ های 3، 2 و اصلی این قله رسانده اند و نیز به دلیل هوای خوب و ثابت امکان پرواز هلی کوپتر هم ممکن شده است.

این ها اخباری است که به باور بسیاری اجازه ی نشر آن از سوی باشگاه آرش داده شد و البت با مرور دقیق همه ی خبر ها گاه به تناقض و گاه به نبود صراحت می توان تاکید کرد. تا جایی که در مباحث میان کوهنوردان وبلاگ نویس شکل خبر رسانی مورد پرسش قرار گرفت و در گروه های فیس بوکی مجادله انگیز هم شد.

اگر چه تلاش برای جستجو و نجات در هیمالیا بسیار امر دشوار و تا حدی ناممکن است اما پیگیری های سرپرست صعود در محل، راهنمایی کوهنوردان باتجربه ی ایرانی از تهران و نیز بر اساس اعلام فدراسیون کوهنوردی تماس های جدی و مکرر این نهاد متولی کوهنوردی رسمی در استمرار تلاش ها موثر بوده است.

در تازه ترین واکنش دبیرفدراسیون کوهنوردی در گفتگو با خبرگزاری ایسنا این برنامه را فاقد مجوز لازم  دانسته و آن را مورد تایید فدراسیون ندانست. اگر چه هادی صابری در گفتگو با ایسنا تاکید کرد فدراسیون برای موضوع جستجو و نجات این مسایل را در نظر نمی گیرد.

این تیم، ایران را در بی خبری و سکوت و با مشکلات اداری و مالی بسیار ترک کرد تا جایی که مدیر این پروژه کیومرث بابازاده در گفتگویی اعلام کرده بود پول سفر خود را صرف ضمانت سربازی جوانان عضو تیم کرد. بابازاده  در این گفتگو قول داده بود ناگفته ها و رنجنامه ی این تیم را منتشر خواهد کرد.
 
سال هاست که اختلافات جدی میان باشگاه های کوهنوردی و کوهنوردان مستقل با فدراسیون برای فعالیت در این ورزش وجود دارد و برخی مواقع فدراسیون کوهنوردی با توسل به نهاد های انضباطی و حراستی وزارت ورزش مانع از فعالیت های مستقل کوهنوردان شده یا صعود های مستقل را تایید نکرده و یا انجام آنها را مورد تشکیک قرار داده است.   
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
این یادداشت در تریبون رادیو زمانه هم منتشر و از استقبال بالایی برخوردار شد  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
/ 0 نظر / 15 بازدید