عباس جعفری از زبان افشین بختیار

او خود با طبیعت عجین است 
ایرن - نسترن نسرین دوست :افشین بختیار متولد1329 تهران است . بختیار یکی ازبرجسته ترین عکاسان طبیعت است که بیش از 40 جلد کتاب با موضوع معرفی ایران دارد . از جمله پارسه ، از پاسارگاد تا داراب، سفر به ایران، ایران سرزمین افسانه ای، پرسپولیس، ایران و ایرانیان، هفت اقلیم ، سیستان و بلوچستان ، ایران سرای کهن ، گیلان ، چهارمحال بختیاری ، شهر ایران ، سمنان ، هفت رنگ زندگی . این عکاس از دوستان صمیمی عباس جعفری است و آنچه در پی می آید گفته های اوست درباره عباس جعفری.

بیست سال شاید هم بیشتر است که من با عباس جعفری دوست هستم . وقتی خبر واقعه ای را که برای او افتاده ،( به گم شدن عباس جعفری در رودخانه نپال اشاره دارد که هنوز هم از او خبری نیست ) شنیدم تنها فکری که هیچ وقت در کت من نمی رورد و هیچ جور نمی توانم با آن کنار بیایم این است که عباس جعفری در بین ما نباشد . 
عباس آدم سخت جان و سخت کوشی است . ما علاوه بر این که دوستان خوب و همخانه بودیم ؛ وجب به وجب ایران را با هم گشته ایم . عباس با طبیعت عجین است و خودش اصلا به نمادی از طبیعت و کوه تبدیل شده است . من هر وقت کوهی را می بینم نا خواسته عباس بر بالای قله آن کوه در نظرم مجسم می شود . 
من و عباس در شرایط خوش و ناخوش زیادی با هم بوده ایم . او فقط طبیعت گرد حرفه ای و کوهنورد و عکاس نیست . شاعر و عکاس و هنرمندی است که فقط با چشمش کار نمی کند با دلش کار می کند . کافی است نوشته هایش را بخوانید و عکس هایش را ببینید همه از دل عباس حرف می زنند . 
عباس بیشتر قله های دنیا را رفته . او را هر وقت می خواستی پیدا کنی باید بالای 5-6 هزارمتر می گشتی . با هم کوه مرفتیم گاهی به جایی می رسیدیم که من می گفتم دیگر نمی توانم بالاتر بیایم . او می گفت 100 متر بیشتر باقی نمانده و من در جواب می گفتم تو بگو 2 متر دیگر نمی توانم .اما او با سخت جانی خودش من را هم خرکش می کرد و بالا می برد . گاهی هم زخم و زیلی به آن بالا می رسیدم . حالا تصور نبود عباس !!! نه ممکن نیست . 
تقریبا 15 سال پیش به قله ای خارج از مرز ایران رفته بود که بالای 6 هزارمتر ارتفاع داشت . در راه برگشت از مرز میرجاوه می آمدند . من بازگشته او را بی طاقت بودم و خودم را به مرز میرجاوه رساندم که او را در آنجا ببینم . حالا هم امیدوارم که او را می بینیم . 
من عکاس هستم و زیبایی های طبیعت را بسیار دیده ام و گاهی به خاطر دیدن این زیبایی ها نماز شکر بجا آورده ام . حالا هم همیشه بعد از نماز برای سلامتی عباس دوست خوبم ، انسان والا، دعا می کنم . امیدوارم و دلم به بازگشت عباس روشن است. 

/ 0 نظر / 5 بازدید