دریاچه ارومیه باید برود!

M_farjami@yahoo.com

یکی از باورهای رایج نادرست درباره دولت و سازمان محیط‌زیست کشور این بوده و هست که آنها باید راهکارهایی برای حفاظت از دریاچه ارومیه داشته‌باشند و با عمل به آنها در حفظ این دریاچه منحصر به فرد بکوشند. دلایل بسیاری برای اعتقاد به آن باور غلط وجود دارد: این دریاچه یکی از دو دریاچه بزرگ جهان است که به خاطر غلظت نمک فراوان در آب آن، انسان در آنها غرق نمی‌شود، فضولات حیوانی موجود در برخی سواحل این دریاچه خواص درمانی دارند، جزایر بسیار زیبایی در این دریاچه وجود دارند که جانوران نادری در آنها زندگی می‌کنند... و از این قبیل موارد. این دریاچه به سرعت در معرض نابودی و خشک شدن است به‌طوری‌که در 13 سال گذشته شش متر از عمق آن کم شده است و سواحل آن هر روز عقب‌نشینی می‌کنند و اگر وضع به همین منوال پیش برود تا 10 سال دیگر این دریاچه با عمر 400 هزار ساله به کلی نابود شده و جای خود را به پنج‌هزار کیلومتر مربع نمک‌زار خواهد داد. همین اخبار و گزارش‌ها معتقدان به آن باور نادرست را بر آن داشته تا اخیرا برای چندمین‌بار از دولت و سازمان محیط‌زیست بخواهند هرچه زودتر برای نجات این دریاچه اقدام کنند.ما به دلایل زیر با هرگونه اقدام دولت و نهادهای دولتی برای نجات این دریاچه مخالفیم. برخی از این دلایل به شرح زیرند: 

1 - از نقطه نظر توریسم، دریاچه ارومیه به چه کار ما می‌آید؟ قرار است توریست‌ها بروند ساحل چه کار کنند؟ با کدام امکانات می‌خواهیم از آنها پذیرایی کنیم؟ 

2 - از نظر گردشگری داخلی چه لزومی دارد مردم از راه‌های دور و نزدیک بنزین لیتری فلان تومان را بسوزانند و این‌همه دولت را بابت تامین یارانه بنزین از راه‌های قانونی و غیره و ذلک توی دردسر بیندازند که بروند آذربایجان دریاچه تماشا کنند؟ برای مردم آن منطقه هم که لابد این دریاچه دیگر دیدن ندارد. 

3 - چه اشکالی دارد به جای یک دریاچه منحصربه‌فرد که به هیچ طریقی بلد نیستیم از آن سود ببریم یک نمکزار غیر منحصر به‌فرد داشته باشیم که لااقل بلدیم نمکش را بسته‌بندی کنیم و به پول (از نوع شعارنویسی نشده البته) تبدیل کنیم؟ 

4 - این دریاچه یکی از موانع بزرگ برای رفت و آمد مردم و مسئولان و به‌ویژه انجام سفرهای استانی است. سال‌هاست که یکی از نهادهای دولتی مشغول ساختن جاده‌ای روی این دریاچه است که البته برای بسترسازی آن، با ریختن صدها هزار کامیون شن و سنگ در وسط دریاچه عملا این دریاچه به دو بخش تقسیم شده و طبیعی‌ است که میلیاردها تومان هزینه برای این کار منظور شده است. با خشک شدن هر چه سریع‌تر این دریاچه، مشکل مذکور تا حد زیادی حل می‌شود.از تمام موارد فوق نتیجه می‌گیریم که بهتر است کماکان گردشگران خارجی برای شنا در دریاچه‌ای که انسان در آن غرق نمی‌شود به بحرالمیت در فلسطین اشغالی بروند، هموطنان برای دیدن جانوران نادر در خانه‌شان پای تلویزیون بنشینند و مسئولان هم به دعواهای سیاسی خودشان مشغول باشند. از همه دلایل بالا هم که بگذریم، اصولا وقتی مسائلی حیاتی مثل علم کردن مونوریل و کمک 280 میلیون دلاری به بولیوی وجود دارد چه کاری است که آدم سر یک دریاچه پر از نمک، خون خودش را کثیف کند؟

/ 0 نظر / 9 بازدید